scenariusz przedstawienia teatralnego dla gimnazjum

Scenariusz na podstawie własnego pomysłu przygotowała mgr Beata Pietrek nauczyciel historii w Publicznym Gimnazjum w Łagiewnikach Wielkich Celem akademii jest: - przedstawienie w przystępny sposób okoliczności uchwalenia Konstytucji 3 Maja - wyjaśnienie znaczenia tego wydarzenia dla Polski - rozbudzanie zainteresowania historią Katalog Regina Marek, 2011-06-14 Kamienica Język polski, Scenariusze Scenariusz przedstawienia teatralnego opartego na baśni braci Grimm pt. „ Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków” Scenariusz przedstawienia teatralnego w gimnazjum. Scena I W tle góra Olimp. U jej stóp siedzi stary pieśniarz, starzec w łachmanach, niewidomy. Gra na flecie lub lutni. Narrator O czym opowiada stary pieśniarz? Oczywiście, o wspaniałym życiu helleńskich bogów. Aby ich odwiedzić, musimy się udać na górę Olimp- do pałacu Zeusa. Scenariusz przedstawienia teatralnego z okazji „Dnia Mamy i Taty” pt. „Jaś i Małgosia” Grupa wiekowa: 3, 4 latki Temat: Bajka ”Jaś i Małgosia” w wykonaniu dzieci i pań Cel główny: rozwijanie inwencji twórczej i fantazji w toku zabaw w teatr Cele szczegółowe: dziecko: - wzmacnianie więzi emocjonalnej z rodziną dziecka-kształtowanie uczucia przywiązania do swojej PROGRAM PRACY SZKOLNEGO KOŁA TEATREALNEGO dla klasy II i III gimnazjum Program koła teatralnego obejmuje: 1.Ogólną charakterystykę programu 2.Cele dydaktyczno-wychowawcze, cele szczegółowe, 3.Metody, formy pracy 4.Techniki teatralne 5.Oczekiwane rezultaty, osiągnięcia uczniów 6.Tematykę zajęć Program przeznaczony jest do realizacji w klasie II gimnazjum, dostosowany do wieku i Site De Rencontre Serieuse Gratuit Pour Les Femmes. TEATR SZKOLNY I SCENARIUSZE UROCZYSTOŚCI Jest 34 produktów. Pokazuje 1 - 20 z 34 elementów NIM DZIEŃ NA DOBRE SIĘ OBUDZI Scenariusze o tematyce ekologicznej, na święta patronalne szkoły oraz inne uroczystości okolicznościowe (Dzień Babci, Dziadka), a także jasełka dla małych dzieci. 17,90 zł W OBJĘCIACH MELPOMENY +CD Idealna pomoc dla uczniów i nauczycieli, którzy kochają zabawę w teatr. Zawarte w publikacji teksty, propozycje kostiumów i dekoracji oraz dotyczące ścieżki dźwiękowej do przedstawień ułatwią przygotowanie sztuki krok po kroku. 19,30 zł KLASOWE ŚWIĘTA, KTÓRE KAŻDY ZAPAMIĘTA Publikacja zawiera, propozycje scenariuszy imprez, uroczystości, zgodne ze szkolnym kalendarzem, które wesoło, z humorem i ciekawie pozwolą spędzić wspólne chwile przy ognisku, w lesie, na klasowych andrzejkach, czekając na Mikołaja, z babciami i dziadkami, rodzicami. 28,40 zł TEATR SZKOLNY - AKCENT, INTONACJA,... Akcent w teatrze wymaga specjalnego potraktowania. Zasas poprawnego akcentowania z pewnością nie można nauczyć dzieci w ciągu kilku lekcji języka polskiego. 31,30 zł BAJ(Ń)KOWE ŚWIATY Książeczki pisane przeze mnie i nazwane "domowymi" : Przytulanki, przemyślanki, pocieszanki (Kraków 1996) , Echobajki (Kraków 2000), a także Narcyz to ja! Mitopeje i mitomanie literackie (Kraków 2000) pomyślane trochę dla starszych odbiorców, oraz Bajkowe (Bańkowe) światy są w dużej mierze inspirowane przez kontakty z moimi dziećmi (na zdjęciu najmłodsza... 7,10 zł SCENARIUSZE UROCZYSTOŚCI SZKOLNYCH... Gimnazjum i szkoły ponadgimnazjalne. Część II Zestaw scenariuszy o zróżnicowanym poziomie; od scenariuszy prezentacji prostych treści okolicznościowych po ambitne przykłady teatru słowa. 30,50 zł NIEPRZEBRZMIAŁE ECHO POEZJI MICKIEWICZA W książce znajdą Państwo propozycje imprez dla najmłodszych dzieci, ale także scenariusze wieczornic poezji i pełnospektaklowych przedstawień związanych z poezją Adama Mickiewicza. 30,50 zł SCENARIUSZE UROCZYSTOŚCI SZKOLNYCH... Wybór scenariuszy ułożonych według kalendarza szkolnego, podzielonych tematycznie na cztery działy: Święta narodowe, Uroczystości szkolne i okolicznościowe, Święta patronalne, Święta religijne. Proste montaże poetycko-muzyczne, inscenizacje okolicznościowe i bardzo ciekawe akcje sceniczne. 30,50 zł SCENARIUSZE UROCZYSTOŚCI SZKOLNYCH Szkoła... Teksty ułożone według kalendarza szkolnego, podzielone tematycznie na sześć działów: Rocznice i święta narodowe, Uroczystości szkolne i okolicznościowe, Święta patronalne, Święta i uroczystości religijne, Profilaktyka uzależnień, W trosce o zdrowie. 27,30 zł SCENARIUSZE TEATRZYKÓW DLA SZKÓŁ. HISTORIA... Scenariusze teatralne zawarte w powyższej książce przeznaczone są głównie dla gimnazjalistów, ale z powodzeniem mogą z nich korzystać również uczniowie szkół podstawowych. Treść scenariuszy nawiązuje do znanych faktów historycznych, mających istotny wpływ na losy Polski i świata. 21,90 zł DRAMA W NAUCZANIU JĘZYKA POLSKIEGO W polecanej książce czytelnik znajdzie omówienie zagadnień związanych z teorią dramy, wiele przykładów technik dramowych, wskazówki dotyczące spraw organizacyjnych, informacje na temat zastosowania dramy w nauczaniu języka polskiego oraz scenariusze lekcji. 28,00 zł DIALOGI WIERSZEM PISANE NA OKAZJE WCIĄŻ TE... Prezentowana książka zawiera zbiór scenariuszy przedstawień uczniowskich. Scenariusze powstawały w trakcie pracy Autorki z dziećmi i młodzieżą o specjalnych potrzebach edukacyjnych. 9,00 zł Pokazuje 1 - 20 z 34 elementów Katarzyna Smułkowska Bydgoszcz SCENARIUSZ PRZEDSTAWIENIA DLA KÓŁKA TEATRALNEGO (kl. I-III) „BAJKA O SPRYTNEJ JOLI I BRODATYM SKRZACIE”Osoby:Jola Brodaty Skrzat/Król Ruda Baba Blond Baba Brunet Baba Wiewiórka Sroka Skrzat mały (kukiełka) SCENA IWnętrze zamku królewskiego. Król przechadza się leniwie po swojej komnacie. Wchodzi Ach jak dobrze jest być królem, mieć służbę, bogate stroje......A ty coś za jedna? Jak tu weszłaś?Żebraczka: Pomóż mi Królu, podziel się chociaż jednym grosikiem. Jestem uboga i nie mam już jedzenia dla swoich Straże! Straże! Odejdź ode mnie. Nic nie dostaniesz! Straże!Żebraczka zrzuca z siebie przebranie i ukazuje sie Królowi czarodziejka Ruda BabaRuda Baba: Nazywam się Ruda Baba i jestem czarodziejką. Pilnuję, aby ludzie byli dla siebie dobrzy, a ty nie byłeś dobry o bogaty Królu! Za to, że byłeś chciwy, zamienię ciebie w brzydkiego, brodatego skrzata i przyjdziesz do mnie na służbę. Będziesz sprzątał i sprzątał i sprzątał....a kiedy służba się skończy, zamieszkasz w starej chacie w środku lasu!Czarodziejka znika. Z Króla zsuwa się królewski płaszcz i pokazuje się zniszczony ubiór. W rękach trzyma Skrzat/Król: Gdzie jest mój królewski strój i co to za czajnik?W tej samej chwili jakaś nieznana moc każe Skrzatowi podnieść ręce z czajniczkiem do góry. Postać wykonuje kilka obrotów i krzycząc z przestrachu, znika ze sceny. Słychać odgłos zaklęcia. SCENA IIWnętrze leśniczówki, wchodzi Jola (włosy uczesane w kitki, fartuszek, białe skarpetki) trzyma skakankę. Jola: Mam na imię Jola i mieszkam w leśniczówce. Mój tata poszedł do lasu, a mnie się trochę nudzi. Może pogram sobie w jakąś grę? Właściwie to już grałam. Wiem! Też pójdę do naszego lasku. Dawno nie widziałam się ze swoimi przyjaciółmi: wiewiórką i sroką. Będę bawiła się niedaleko naszej leśniczówki, żeby się nie zgubić. Właściwie to dobry pomysł. Jest ładna pogoda, a w lesie zawsze jest ciekawie. Idę!Jola znika ze sceny. Zmiana dekoracji: las. Z chatki w lesie wychodzi Brodaty Skrzat z miotłą w rękachSCENA IIISkrzat: A niech to kasztan stuknie! Dosyć mam już tego sprzątania. I pomyśleć, że jeszcze niedawno byłem królem. Miałem pałac i służbę! Ach, to były czasy. No... to prawda, że byłem trochę chciwy. Przepędziłem tę starą żebraczkę. A niech to kasztan stuknie! Gdybym wtedy wiedział, że to czarodziejka, to dałbym jej cały worek monet! A tak, co mi z tego przyszło? Za to, że ją przegoniłem, to mnie zaczarowała. Jestem jakimś Brodatym Skrzatem, a zamiast pałacu mam starą spróchniałą chatę. A niech to kasztan stuknie! A wiecie co ona wymyśliła, żeby mnie odczarować? Dała mi pierścionek dla dziewczyny. Zaczarowany! Jak dam go jakiejś dziewczynie, którą spotkam i będzie go nosiła na palcu, to stanie się zła, taka jak ja kiedyś. A jak powie do kogoś „Mnie lubię cię” trzy razy to mnie odczaruje. A jak ja mam dać go jakiejś dziewczynie skoro żadne dziewczyny tutaj nie przychodzą? A ja przez to zaklęcie nie mogę wychodzić z chaty. A niech to kasztan stuknie!Wchodzi JolaJola: A to co? Chatka? W naszym lesie? Tak blisko domu? Nie przypominam sobie, żeby tu wcześniej była, a może nie zauważyłam? Dzień dobry!Skrzat: Dzie..., dzie.... dziewczyna!....Dzień dobry!Jola: Jestem Jola i przyszłam sprawdzić kto tutaj mieszka w tej chatce. Widzę, że pan. Kim pan jest? Skrzat: Jestem Brodaty A co tu robisz Brodaty Skrzacie?Skrzat: Rozdaję Dobre! A tak naprawdę?Skrzat: Naprawdę. Mam różne pierścionki, ale ten jest najładniejszy. Proszę możesz go sobie Pierścionek, dla mnie, za darmo?Skrzat: A nie można dać komuś czegoś za darmo?Jola: No pewnie, że można. Dziękuję Brodaty Skrzacie. Bardzo ładny jest ten pierścionek. No to ja już pójdę pobawić się w lesie. Do widzenia! Jola wychodziSkrzat: Udało się! Nie zdejmuj pierścionka dziewczyno, nie zdejmuj!Skrzat wychodzi. Wchodzi Jola. Scena rozgrywa się na tle lasu SCENA IVJola: (śpiewa a’capella) Dzięcioł stuka puk, puk, puk...wiewiórko! Wiewióreczko! Chodź pobawimy się!Wiewiórka: Witaj Jolu! Dawno nie byłaś w lesie. A w co się pobawimy?Jola: Pobawimy się tak, że ja ciebie będę gonić w trawie, a jak ciebie złapię to wtedy ty mnie będziesz goniła. Ale nie wolno wskakiwać na drzewa!Wiewiórka: Dobrze! Gonisz!Jola i Wiewiórka gonią się przez chwilęJola: Ach! Ciągle mi uciekasz! Nie lubię cię!Wiewiórka: Och! Jak ty brzydko mówisz Jolu!Wiewiórka znikaJola: Co ja powiedziałam? Wiewiórko, chodź do mnie! Teraz ty będziesz gonić, dobrze? Wiewiórko, gdzie jesteś?Pojawia sie SrokaSroka: A o mnie już zapomniałaś Jolu?Jola: Witaj Sroczko! Pobawimy się w chowanego?Sroka: Możemy się pobawić. Mogę się pierwsza schować?Jola: Dobrze, ale nie chowaj się tak bardzo, bo ciebie nie znajdę!Sroka: Szukaj!Szukają się przez chwilę, Jola nie może znaleźć SrokiSroka: Nie znalazłaś mnie! Tutaj jestem!Jola: Mówiłam, żebyś się tak bardzo nie chowała. Nie lubię cię już!Sroka: Oj, Jolu nieładnie mówisz. Żegnaj!Jola: Znowu to powiedziałam. Przecież ja nigdy tak nie mówię. Dlaczego tak się dzieje?A może to przez ten pierścionek? Mogłam się domyślić! Pierścionek dla ładnej dziewczyny? Za darmo! Coś jest nie tak z tym pierścionkiem. Idę do tego Brodatego Skrzata. Już ja mu pokażę! Nie jestem jakąś naiwną dziewczynką. Mam w leśniczówce Internet!Jola wychodzi. Wchodzi SkrzatSCENA VSkrzat: A niech to kasztan stuknie! Już niedługo będę JolaJola: Witaj Skrzacie! Czy ten pierścionek, który mi dałeś to zwykły pierścionek?Skrzat: Tak.... Na pewno? Bo jakoś dziwnie się zaczęłam zachowywać kiedy włożyłam go na palec Wiewiórka i sroka uciekły ode mnie i nie chciały się dalej Dziwnie? Nie to zwykły To dlaczego tak dziwnie wyglądasz Skrzacie. Mój tata jest leśniczym. Kiedy mu opowiem o tobie i o tym co się tu wydarzyło to wszystko będziesz musiał mu powiedzieć, całą prawdę!Skrzat: No dobrze już dobrze, po co wołać zaraz leśniczego. Ten pierścionek jest zaczarowany, a ja nie zawsze byłem Proszę, proszę, jak ciekawie zaczęło się robić! Co się dzieje kiedy nosi się ten pierścionek na palcu?Skrzat: Kiedy dam ten pierścionek dziewczynie, a ona będzie nosiła ten pierścionek na palcu i powie do kogoś trzy razy „nie lubię cię” to mnie odczaruje i będę znowu Królem?Skrzat: Tak, byłem chciwym królem i czarodziejka zamieniła mnie w Brodatego Skrzata kiedy nie pomogłem głodnej Bardzo dobrze, że cię zamieniła. Biednym należy Ale ja nie chcę być już Brodatym Skrzatem. Nie jem, nie wychodzę z chaty i tylko ciągle A nie ma innego sposobu, żeby ciebie odczarować?Skrzat: Może jest, ale o tym wie tylko Ruda Ruda Baba?Skrzat: No, ta czarodziejka, która mnie zamieniła nazywa się Ruda Baba. Ktoś musiałby spotkać się z nią i zapytać jak mnie Hm..., mogłabym tobie pomóc, ale po co światu kolejny chciwy król?Skrzat: Ależ Jolu, czy ja wyglądam na kogoś kto chciałby być znowu chciwym królem. Dość już się namęczyłem będąc Brodatym Dobrze pomogę ci. Jak można porozmawiać z tą Rudą Babą?Skrzat: To proste. Trzeba wypić napar z ziółek, zamknąć oczy, a moc naparu sama przeniesie ciebie do Rudej No to zaparzaj te ziółka znika na chwilę, potem wychodzi z czajniczkiemSkrzat: Już napar gotowy. Jola: Ładnie pachnie. Czy jeden łyk wystarczy?Skrzat: Wystarczy, wystarczy. Powiedz „Ruda Baba” jak pije ziółka i wypowiada słowa „Ruda Baba”. Wykonuje parę obrotów na scenie i znika przy tych samych dźwiękach zaklęcia, przy których znikał Brodaty SkrzatSCENA VIDom czarodziejki Rudej BabyBaba: A ty coś za jedna?Jola: Jestem Bilet masz?Jola: Jaki bilet?Baba: A co nie słyszałaś, że na każdą podróż trzeba kupić bilet?Jola: Na taką też?Baba: Też. Czyli biletu nie ma. To na gapę. A kto na gapę to dostaje miotłę w Pani mnie chyba z kimś pomyliła?Baba: Jola od Skrzata, co nie?Jola: Skąd pani...?Baba: Jestem czarodziejką, nie widać? Dalej, posprzątaj w moim pokoju, bo nie lubię tego robić, a okazja się nadarzyła. Potem A pani?Baba: Popatrzę. Zwykle przybywają do mnie chciwi ludzie, za karę, na służbę, tak jak ten Skrzat. Ale ty jesteś wyjątkiem. Dokładnie sprzątaj, dokładnie! Co, żal ci się zrobiło Brodatego Skrzata?Jola: Już dość przesiedział w tej starej Chciwy był to teraz Ale żadna dziewczyna go nie odczaruje. Jak można było wymyślić takie czary. Wszyscy dobrze wiedzą, że nie mówi się do kogoś „nie lubię cię”. Czy pani wie co się wtedy czuje? Nikt tak nie mówi, bo sam nie chciałby, żeby ktoś tak do niego No dobrze już dobrze. Jest jeszcze inny sposób. Masz ten pierścionek, który dał ci Brodaty Skrzat?Jola: Nie wiem czy dobrze robisz jego pałacu już dawno nie A co z nim się stało?Baba: Czy ty wiesz kiedy on był tym królem? 300 lat temu! Co on będzie robił w dzisiejszych czasach? W tych swoich szatach to może występować w jakimś starym teatrze, albo w mydlanej operze. Jola: Proszę się nie śmiać. Nie wolno się śmiać z cudzego nieszczęścia. To proszę zrobić tak, żeby Skrzat mógł żyć w dzisiejszych czasach i miał jakąś pożyteczną Może coś da się zrobić. Połączymy moce dwóch pierścieni w czarodziejskim naparze. Włóż pierścionek na palec i Ruda Baba, przynosi kociołek i buteleczkę. Przysuwają dłonie nad kociołek. Baba ma na palcu taki sam pierścionek jak Jola. Baba: Noga żaby, ogon węża wszystkie moce przezwycięża. Wodny tatarak postać przywraca i odczaruje Brodatego przechyla buteleczkęRuda Baba: A niech to! Napar z ziół się skończył. Musisz wyruszyć w dalszą podróż dziewczyno. Jola: Ale dokąd i jak?Ruda Baba: Musisz przenieść się do mojej siostry Blond Baby, która czaruje tak ja, ale nie chciwych tylko samolubnych ludzi, w ten sam sposób w jaki znalazłaś się u mnie. Tym razem powiedz zamiast „Ruda Baba”- „Blond Baba” i przynieś od niej napar z wodnego tataraku. Bez niego nie odczarujemy Dobrze. Nie traćmy pije napar ze swojego czajniczka. Mówi „Blond Baba” i znika za sceną SCENA VIITo samo wnętrze domu, wychodzi Blond BabaBlond Baba: A ty coś za jedna?Jola: Jestem Bilet masz?Jola: Jakbym to już gdzieś słyszała?Baba: A co, nie słyszałaś, że na każdą podróż trzeba kupić bilet?Jola: Słyszałam, ale nie Czyli biletu nie ma, to na gapę, a kto na gapę to dostaje szmatę w Tak wiem, że pani nie lubi pewnie sprzątać, ale pani myśli, że ja byłam samolubna i za karę przeniosło mnie do pani na służbę do A nie?Jola: Mnie przysyła do pani siostra Ruda Rudzia? A co u niej słychać?Jola: Wszystko dobrze, ale skończył jej się napar z wodnego....tata..ra.. To nie ma problemu, ba ja go gdzieś tu mam. O, to ten! Niestety butelka jest Och, nie będziemy mogły zdjąć zaklęcia ze Baba: A po co się na zapas martwić. Musisz przenieść się do mojej siostry Brunet Baby, ona powinna mieć ten napar. Moja siostra czaruje wszystkich, którzy są nieuczciwi. Wypij swoje ziółka i powiedz „Brunet Baba”, a niedługo u niej Dziękuję i do widzenia!Jola pije napar ze swojego czajniczka. Mówi „Brunet Baba” i znika za scenąSCENA VIIIBrunet Baba: A ty coś za jedna?Jola: Jestem Bilet masz?Jola: Nie Czyli biletu nie ma to na gapę, a kto na gapę to dostaje mopa w Pani pewnie myśli, że ja byłam nieuczciwa i za karę przeniosło mnie do pani, żebym u pani A nie?Jola: Mnie przysyła do pani Blond Baba: Blondzia? A co u niej słychać?Jola: Wszystko dobrze, ale zabrakło jej naparu z wodnego tataraku. Może pani go ma?Baba: Pewnie, że mam. Poszukam. Niestety, z tataraku nie mam, ale mam z innej rośliny: kaczeńca. Może być?Jola: Nie wiem, ale mogę zabrać. Może będzie dobry. Dziękuję! Do widzenia!Jola pije napar ze swojego czajniczka. Mówi „Ruda Baba” i znika za sceną SCENA IXRuda Baba: I co masz ten napar?Jola: Niestety, Blond Baba nie miała, ale Brunet Baba miała napar z kaczeńca. Może być?Baba: Spróbujemy. Połączmy moce dwóch pierścieni w czarodziejskim naparze z wodnego kaczeńca. Włóż pierścień na palec i Ruda Baba, przynosi kociołek i bierze od Joli buteleczkę. Przysuwają dłonie nad kociołek. Ruda Baba: Ogon żaby........... przechyla buteleczkęBaba: No, zrobiłam co mogłam!Jola: Dziękuję pani. Czy to znaczy, że mogę spokojnie wracać do chatki Skrzata?Baba: A jedź sobie gdzie chcesz!Jola: Mam jeszcze jedną prośbę. Proszę tak od razu nie zamieniać ludzi. Może lepiej im zwrócić najpierw uwagę? Może sami to sobie Ale mądrala z ciebie no, no, no!Jola: Do widzenia!Zmiana dekoracji las i chata SkrzataSCENA XJola: Brodaty Skrzacie!Skrzat: Tu jestem!Jola: Gdzie?Skrzat zamienił się w małego sympatycznego skrzatkaSkrzat (kukiełka): Tu!Jola: Co ta Ruda Baba z tobą zrobiła?! To pewnie przez ten napar z kaczeńca! A może to dobrze, bo podobno twojego pałacu już nie Tak myślałem. Minęło już tyle lat, ale wiesz, byłem w lesie i udało mi się przegonić kunę, która czaiła się przy zajęczej norze, a tam były małe zajączki. Pewnie chciała je porwać. Ale uciekała! Słuchaj, czy twój tata leśniczy nie potrzebuje kogoś do pomocy w lesie? Mógłbym tu zamieszkać i pomagać mu pracy To bardzo dobry pomysł, ale nie szkoda ci tego, że nie jesteś już królem?Skrzat: W moich czasach król nic nie robił i wszyscy mu usługiwali, a teraz mogę się komuś na coś przydać. Praca w lesie bardzo mi odpowiada. I wiesz co, pogadam z wiewiórką i sroką. Opowiem im całą prawdę, że to przez mój pierścionek tak się zachowywałaś Na pewno zrozumieją i będziesz mogła się dalej z nimi Dobrze. Na pewno przydasz się w naszym lesie. Wychodzą. KONIEC W głębi sali makieta przedstawiająca chatkę z środku sali stoją dzieci ( chłopiec i dziewczynka ) i prowadzą rozmowę na temat chatki z piernika. Dziecko 4. Janek “ Nie mam srebra ani złota, Filip Lecz nie pragnę w życiu zmian. Bo kto ma własnego kota, Ten jest całą gębą pan.” Dziecko5. Kot w butach “ Nie jestem Miś Puchatek , Radek ( śpiewa ) Nie jestem Byk Fernando, Ja jestem sobie kot, Kot w Butach na dodatek. do słów: Za uchem noszę kwiatek i mruczę murmurando, Ja jestem sobie kot, Kot w Butach na dodatek.” Dziecko 4. Janek “ Cudownie ! Brawo, kocie ! Filip Lecz co to ? Kurzu tuman, Kolasa jedzie ku nam.” Chór ( śpiewa ) “ Jedzie król, Wszystkie dzieci jedzie król władca lasów, łąk i pól. Jedzie król koni czwórką, jedzie król ze swą córką, a za nim dwór wiezie złota wór. Dziecko 5. Stangret “ Któż to na drodze staje? Karol Kot w butach, słowo daję!” Dziecko 6. Król “ Kot w butach ! A to dziwy!” Rafał Dziecko 7. Królewna “ Czy, aby jest prawdziwy ? Karolina Chcę widzieć go ogromnie!” Dziecko 8. Ochmistrz “ Chodź, kocie, król cię wzywa !” Daniel Dziecko 5. Kot w butach “ Ja jestem Kot – Kotando, Radek Mruczando – Murmurando, sługa możnego pana Barona Barabana.” Dziecko 7. Królewna “ Papo ! Chcę poznać pana Karolina Barona Barabana. Czy słyszysz ? Bo inaczej natychmiast się rozpłaczę !” Dziecko 6. Król “ Córeczko ukochana, Rafał nie teraz, jutro z rana. Dziś przyjąć go nie mogę, ruszamy w dalszą drogę.” Chór ( śpiewa ) “ Jedzie król, Wszystkie dzieci jedzie król, władca lasów, łąk i pól. Jedzie król, koni czwórką, jedzie król ze swą córką, a za nim dwór wiezie złota wór.” Scenę kończy odejście orszaku królewskiego krokiem tanecznym do półkola. VI Wszystkie dzieci występujące na scenie śpiewają na scenie śpiewają piosenkę pt. “Był sobie król”. VII Występ dzieci : Zaprezentowanie fragmentu bajki pt. “Czerwony kapturek”. Dziecko 9. Czerwony Kapturek “ Nie Mruczek, nie Burek, Karolina ( śpiewa ) nie jeż, nie ptak- Czerwony Kapturek To ja zwę się tak . . . . do słów : Czerwony Kapturek to ja, właśnie ja !” Spotkanie Wilka z Czerwonym Kapturkiem ( scena, w której wilk chce się zaprzyjaźnić z Czerwonym Kapturkiem lecz ten ucieka do babci ). Dziecko 10. Wilk Oskar “ Witam Cię mój prześliczny Czerwony Kapturku, nie bój się moich ząbków i moich pazurków.” Dziecko 9. Czerwony Kapturek Karolina “Panie wilku, ja idę do babci Babcia chora i czeka od rana . . .” Dziecko 10. Wilk Oskar “ A gdzie mieszka babunia kochana ?” Dziecko 9. Czerwony Kapturek Karolina “ Za polaną, przy siódmym pagórku . . .” Dziecko 10. Wilk Oskar “ No to spiesz się, Czerwony Kapturku.” Dziecko 9. Czerwony Kapturek Karolina “ Babcia czeka od godzin już kilku. Muszę lecieć, pa- pa, panie wilku !” Dziecko 10. Wilk ( śpiewa): Oskar “ W las dam nurka i Kapturka sprytnie zmylę . . . do słów : . . . Taki ze mnie wilk!” ( Czerwony Kapturek puka do drzwi ) Karolina Dziecko 10. Wilk Oskar “ Kto tam ?” Dziecko 9. Czerwony Kapturek Karolina “ Ja, Czerwony Kapturek, Borem- lasem przybiegłam tu sama, z lekarstwami przysyła mnie mama.” Dziecko 10. Wilk Oskar “Wejdź kochanie . . .” Dziecko 9. Czerwony Kapturek Karolina “ Już idę, już lecę . . . Babciu, może zapalić świecę ?” Dziecko 10. Wilk Oskar “ Nie, ja wolę, kiedy jest ciemno. Chodź, Kapturku, przywitaj się ze mną.” Dziecko 9. Czerwony Kapturek Karolina “ Babciu, taki dziwny masz głos. Dlaczego mówisz przez nos ?” Dziecko 10. Wilk Oskar “ Jesteś głupia . . . Ugryzła mnie osa . . . A zresztą ... nie wtrącaj się do mego nosa.” Dziecko 9. Czerwony Kapturek Karolina “ Babciu, dlaczego jesteś taka zła ?” Dziecko 10. Wilk Oskar “ Boś za długo do mnie szła, Zresztą . . . nie pytaj już więcej . . .” Dziecko 9. Czerwony Kapturek Karolina “ Babciu, a gdzie twoje ręce ?” Dziecko 10. Wilk Oskar “ Pod pierzyną, bo mi marzną na zimnie, przestań pytać i usiądź tu przy mnie.” Dziecko 9. Czerwony Kapturek Karolina “ Babciu . . . ja trochę się boję, bo te zęby są jakieś nie twoje . . .” Dziecko 10. Wilk Oskar “ Dobre są każde zęby . A , że jeść tymi zębami wygodnie, zaraz ci udowodnię !” Dziecko 11. Gajowy ( idzie i śpiewa ): Kamil “ Przez lasy, przez dąbrowy wędruje gajowy . . . do słów: A echo niesie tra-ra-ra !” Dziecko 11. Gajowy (Spotyka wilka i przystawia mu dwururkę) Kamil “ Hej, wilku bury! Łapy do góry ! Coś zrobił z babcią i Czerwonym Kapturkiem ? Oddawaj je, bo ci szyję kulami zaraz przeszyję !” Dziecko 10. Wilk Oskar “ Ojej ! Po co tyle hałasu ? Zapomniałem wrócić do lasu, zaspałem, bo myślałem, że to niedziela. Błagam niech pan nie strzela, litości, panie gajowy !” Dziecko 11. Gajowy Kamil “ O litości nie ma mowy ! Będziesz miał, wilku, nauczkę ! Oddawaj tu babcie i wnuczkę ! Liczę do trzech, a potem . . .” Dziecko 10. Wilk Oskar “ Już je oddaję z powrotem, Tylko niech pan tę, lufę odsunie . . . Muszę się wytężyć maluczko . . . Oddam babcie razem z wnuczką .” VIII Wszystkie dzieci występujące na scenie śpiewają piosenkę pt. “ Bajka iskierki”. IX Występ dzieci: Zaprezentowanie fragmentu bajki pt. “Kopciuszek”. Dziecko12. Kopciuszek (śpiewa) Kasia “ Hejże, płynie woda, woda płynie hejże . . . do słów: . . . Czy odbija woda mnie, czy to jestem ja, czy nie ?” Macocha z córkami prowadzi rozmowę Dziecko 13. Macocha Kinga “Czemu moja córeczka jest w pąsach ? Czemu moja Haneczka się dąsa ?” Dziecko 14. Haneczka Wiktoria “ Bo lusterko się ze mnie natrząca, nie pomogą koronki i tiule, gdy wydałaś, matko, na świat brzydulę. Piegowatą i zezowatą i nic nie poradzisz na to !” Dziecko 13. Macocha Kinga “ A ty czemuś, córeńko, taka krzywa ? Na czym ci, Kasieńko zbywa ?” Dziecko 15. Kasieńka Marta “ Mam ja, matko, zgryzotę nieustanną , żem brzydka i zostanę starą panną. Ja bym chętnie wszystkie lustra potłukła, bo wyglądam w nich po prostu jak ta kukła: nos perkaty, pod nosem puszek . . . Nie chcę brzydsza być niż Kopciuszek !” Dziecko 13. Macocha Kinga “ To nie prawda, buziaczek masz słodki . . . Dla mnie obie jesteście ślicznotki, porównać was można z kwiatuszkiem, a nie z takim kocmołuchem – Kopciuszkiem !” Piosenka Macochy i córek Dziecko 14. Haneczka Wiktoria “ Gdybym wyładniała, wszystko bym oddała: sukienkę z koronek i złoty pierścionek.” Haneczka i Kasieńka Wiktoria i Marta “ Oj, mamo, oj mamo !” Dziecko 13. Macocha Kinga “ Ciągle w kółko to samo ! do słów: . . . byle mieć gładką płeć i powabną postać.” Dziecko 13. Macocha Kinga “ Kopciuszku, do roboty !” Dziecko 14. Haneczka Wiktoria “ Zawiń mi papiloty !” Dziecko 13. Macocha Kinga “ Kopciuszku, patrz, brudasie jest plama na atłasie.” Dziecko 15. Kasieńka Marta “ Przynieś moje pończoszki !” Dziecko 14. Haneczka Wiktoria “ Daj mi chusteczkę w groszki!” Dziecko 12. Kopciuszek Kasia “ Już niosę, daję, lecę, pani matko !” Dziecko 14. Haneczka Wiktoria “ Mamo, jestem gotowa !” Dziecko 13. Macocha Kinga “ Jak cię ujrzy Królowa, chyba jej serce zmięknie, bo wyglądasz tak pięknie !” Dziecko 15. Kasieńka Marta “ A ja ? Co powiesz, mamo ?” Dziecko 13. Macocha Kinga “ Ty wyglądasz tak samo, napatrzeć się nie mogę ! Królewicz się zakocha . . . No, ale czas już w drogę !” Dziecko12. Kopciuszek Kasia “ Pojechała Macocha, siostry się wystroiły . . . A ja już nie mam siły, muszę wciąż jak kocmołuch wybierać groch z popiołu. Smutny jest los Kopciuszka, czyż ja nie mam serduszka ?” Dziecko12. Kopciuszek (śpiewa) Kasia “ Wezmę wody strużkę, zmyję kurz i sadze . . . do słów : . . .czy to jestem ja, czy nie.” X Wszystkie dzieci występujące na scenie śpiewają piosenkę pt . “ Na wyspach Bergamutach”. XI Występ dzieci : Zaprezentowanie fragmentu bajki pt. “Pinokio”. Numer projektu: 14 Kategoria projektu: Szkoła podstawowa 4–8 Grant Jury Przyznawany przez Kapitułę Konkursową. Dziękujemy za oddanie głosu Opis pomysłu Warsztaty teatralne skierowane będą do uczniów z klas 7 i 8. Celem projektu będzie wystawienie przedstawienia połączonego z zabawami integracyjnymi dla uczniów z oddziałów przedszkolnych i klas 1-3 oraz klas integracyjnych i specjalnych. W trakcie zajęć uczniowie poznają zawody związane z pracą w teatrze takie jak reżyser, aktor, scenograf, charakteryzator, choreograf, scenarzysta, operator światła, sufler, garderobiana, rekwizytor, inspicjent, ale nie tylko związane z pracą w teatrze. Rozszerzymy nasze działania o poznanie różnych zawodów tj. prezenter, grafik komputerowy, specjalista od mediów społecznościowych, kamerzysta, montażysta, krawcowa, artysta malarz, realizator dźwięku, kasjerka, terapeuta, nauczyciel, animator kultury, handlowiec, specjalista od promocji, zarządzania i marketingu, nauczyciel bibliotekarz, dziennikarz, prezenter, piosenkarz, fryzjer, kosmetyczka, itd. Plan działania Warsztaty będą się odbywały na zajęciach z doradztwa zawodowego oraz na lekcjach wychowawczych. Rozdzielimy zadania. Zaprojektujemy plakaty i inne materiały promujące spektakl. Wykonamy scenografię do przedstawienia, zaprojektujemy kostiumy. Wymyślimy zabawy integracyjne. Zaprosimy uczniów z oddziałów przedszkolnych, 1-3 i klas specjalnych. Rozdamy upominki dla publiczności. Miejsce i czas realizacji Pomysł realizowany będzie w czytelni Szkoły Podstawowej nr 4 w Swarzędzu. (październik - próby, listopad - próby i działalność promocyjna, początek grudnia - występ dla publiczności); Pomysł na realizację w sytuacji zawieszenia zajęć w szkołach W przypadku nauki zdalnej próby do przedstawienia i sprawy organizacyjne będą odbywały się przy użyciu aplikacji GOOGLE MEET. Jeżeli nauczanie zdalne przeciągnie się na kilka miesięcy to aktorzy nagrają w domu poszczególne fragmenty i zmontujemy materiał z tego przedstawienia. Powstanie film, który prześlemy nauczycielom i publiczności z młodszych klas. Korzyści dla uczniów Przygotowanie scenariusza na podstawie książki. Nauczenie się roli. Zaprojektowanie ogłoszenia, zaproszenia, biletów do spektaklu. Przygotowanie scenografii (scena, rekwizyty). Uczniowie będą odpowiedzialni za charakteryzację aktorów (wykonanie makijażu, pomalowanie paznokci, zrobienie ciekawej fryzury). Zaprojektowanie kostiumów (stylizacja czyli wykorzystanie gotowych ubrań, drobne przeróbki krawieckie czyli przerobienie starych ubrań, podszywanie elementów do ubrań itd.). Uczniowie nabędą szereg bardzo ważnych umiejętności tj.: współpraca, komunikatywność, sztuka autoprezentacji, rozwój kreatywności, umiejętność organizacji pracy, rozwój zdolności manualnych, wyższe kompetencje z zakresu IT itd. Wykorzystanie grantu Wygrana pomogłaby nam w realizacji naszego projektu. Zakupienie materiałów plastycznych (np. farby, papier, klej, szary papier, tektura falista itd.), dekoracyjnych do wykonania rekwizytów (np. wstążki, balony, pompony, kostiumów, które czasami trudno wykonać samodzielnie lub uszyć, drobne upominki do publiczności (np. lizaki, cukierki); Elementy unikatowe Nasz projekt jest wyjątkowy, ponieważ skierowany jest do uczniów z klas 7 i 8 w bardzo ważnym momencie ich życia. Nasza młodzież stoi u progu wejścia w dorosłość. Klasa 8 jest bardzo ważna, ponieważ muszą podejmować bardzo ważne decyzje dotyczące swojej przyszłości edukacyjno-zawodowej i wyboru zawodu. Doświadczenie praktyczne wyniesione z udziału w takich warsztatach teatralnych pomoże im w podjęciu tej ważnej decyzji. Wzmocni również ich poczucie wartości, rozwinie sztukę autoprezentacji. A zdobyte przez nich kompetencje będą mogli w przyszłości wykorzystać na rynku pracy. Opis realizacji Projekt "Warsztaty teatralne najlepszym sposobem przygotowania uczniów do wejścia na rynek pracy” pozwolił nam na przeprowadzenie warsztatów, których celem było rozwinięcie u uczniów klas 7 i 8 kompetencji kluczowych niezbędnych na rynku pracy oraz poznanie różnych zawodów. Szczególnie kompetencji miękkich, które są bardzo ważne w dorosłym życiu. Realizację projektu rozpoczęliśmy od promocji konkursu „Projektanci edukacji” wśród uczniów klas 7 i 8. Uczniowie na zajęciach z doradztwa zawodowego dowiedzieli się o pomyśle koordynatora na realizację projektu w SP4 w Swarzędzu oraz o drugim etapie konkursu organizowanego przez „Nową Erę”. Zostali poinformowani na czym polega projekt, jakie są jego cele i jakie efekty chcemy osiągnąć. Po wypełnieniu wszystkich niezbędnych formalności tj. kontrakt, zgody rodziców na udostępnianie wizerunku, przetwarzanie danych oraz na udział w konsultacjach w szkole i zastosowaniu zasad bezpieczeństwa w szkole w związku z coronavirusem uczniowie przystąpili do realizacji projektu. Do projektu przystąpiło siedem grup teatralnych, w tym dwie klasy integracyjne (7a, 8a) i jedna klasa specjalna (8d). W trakcie zajęć uczniowie dowiedzieli się jakie są formy teatralne dla dzieci tj. teatr pacynkowy, kamishibai, kukiełkowy, marionetek, cieni, teatr żywy i pantomina. Nauczyciel zaprezentował kilka przykładów takich form teatralnych w postaci materiałów edukacyjnych i filmików dostępnych w Internecie. Pierwszym zadaniem grupy było podjęcie decyzji, która forma teatralna najbardziej im odpowiada. Kolejnym krokiem było wyjaśnienie młodzieży jakie zawody funkcjonują w teatrze, filmie i telewizji oraz jakie zawody wspierają proces realizacji spektaklu, programu lub filmu. Uczniowie poznali bardzo dużo zawodów tj. reżyser, aktor, aktor-animator scenograf, pisarz, dramaturg, charakteryzator, choreograf, sufler, tancerz, piosenkarz, prezenter, dziennikarz, bloger, youtuber, fotograf, kamerzysta, lektor dubbingowy, artysta malarz, ilustrator, grafik, informatyk, montażysta, operator świateł i dźwięku, animator, terapeuta, biblioterapeuta, księgowy, inspicjent, kasjer zapoznaniu się z zawodami, uczniowie musieli dokonać wyboru jaką funkcję (zawód) będą pełnić w trakcie realizacji projektu. Wybrali również lidera projektu, który był łącznikiem między grupą teatralną, a koordynatorami projektu (nauczycielami). W tym celu otrzymali tabelę z podziałem obowiązków, wyjaśnieniem jaki jest zakres obowiązków związany z danym zawodem. Po dokonaniu tego wyboru skupili się na wybraniu literatury na podstawie, której napiszą scenariusze do spektakli. Po warsztatach z biblioterapii prowadzonych przez nauczyciela bibliotekarza uczniowie podjęli decyzję, że będzie to ulubiona obecnie seria książek dla dzieci pt. „Basia”. Główna bohaterka Basia jest dziewczynką, która mieszka w Polsce i przyjaźni się z rówieśnikami. Nie jest idealnie grzeczna – ale nie sposób jej nie lubić. Gdy znajduje się w trudnych sytuacjach to próbuje sobie z nimi poradzić. Odkrywa również, że ważne pytania mają często proste odpowiedzi. Seria o Basi przede wszystkim uczy szacunku i tolerancji do innych ludzi. Pomaga rozwiązywać problemy i tłumaczy w jaki sposób dzieci i młodzież mogą poradzić sobie w czasie choroby, jak walczyć z uzależnieniami od telefonu, tabletu, słodyczy oraz telewizji. Wyjaśnia również, że w życiu nie zawsze jest tak jakbyśmy tego chcieli i dzieci muszą umieć sobie z tym poradzić. Młodzież otrzymała do przeczytania książki pt. „Basia i tablet”, „Basia i telefon”, „Basia i telewizja”, „Basia i słodycze”, „Basia i chorowanie” oraz „Basia i upał w ZOO”. Na podstawie tej serii uczniowie, którzy zgłosili, że wcielą się w rolę dramaturga mieli za zadanie napisać scenariusz do przedstawienia. W tym celu nauczyciel polonista przeprowadził z grupą pisarzy warsztat z scenopisarstwa, w których przypomniał co to są didaskalia, tekst główny, obsada, rekwizyty, scenografia, kieszeń, budka suflera itd. W trakcie warsztatu w jednej z grup narodził się pomysł napisania autorskiego scenariusza o Basi, która zachorowała na coronavirusa. Młodzież coraz częściej słyszała w mediach informacje o tym, że po kilku miesiącach zdalnego nauczania dzieci i młodzież mają problemy psychiczne tj. przygnębienie, depresje, brak motywacji do nauki i inne problemy wychowawcze. Była to świetna okazja dla uczniów o zdolnościach lingwistycznych, kreatywnych i pomysłowych. Uczennice z klasy ósmej uznały napisanie scenariusza za bardzo dobre przygotowanie przed egzaminem ósmoklasisty. Uczennice starannie przygotowały się do napisania scenariusza na temat coronavirusa. W tym celu zgromadziły liczne materiały medyczne związane z objawami coronavirusa i sposobami leczenia, musiały lepiej poznać Basię i jej rodzinę. W związku z tym przeczytały kilka książek o Basi, zapoznały się również z opiniami psychologów i pedagogów na temat skutków ubocznych zbyt długiego siedzenia przed komputerem. Postanowiły napisać taki scenariusz, który pomoże dzieciom w zmaganiu się z chorobą i zmotywuje niektórych uczniów do zaangażowania się na lekcjach w trakcie zdalnego tak po kilku konsultacjach z polonistą powstał scenariusz do spektaklu „Basia i coronavirus”, który przedstawia historię dziewczynki, która zachorowała na coronavirusa. Opowieść o Basi, która kilka dni zmagała się w szpitalu z coronavirusem, o tym że poznała tam bardzo miłych lekarzy i pielęgniarki, nawiązała również szpitalną przyjaźń. Jest tam również wątek brata Basi-Janka, który w czasie pandemii coronavirusa ma zdalne nauczanie, ale niestety okazało się, że chłopiec nie słucha nauczycieli, wyłącza kamerę i nie odrabia zadań. Po rozmowie rodziców z dyrektorem szkoły Janek obiecuje poprawę. W rozwiązaniu tej trudnej dla całej rodziny Basi sytuacji wspiera ich psycholog szkolny. Dzięki temu cała historia kończy się dobrze. Basia wyzdrowieje, a Janek zacznie się dobrze uczyć i szybko poprawi projektu postanowili dobrze przygotować młodzież do realizacji projektów, w związku z tym zorganizowano warsztaty teatralne o różnej tematyce. Na warsztaty zaproszono osoby, które są specjalistami w danej dziedzinie. Uczniowie uczestniczyli w warsztatach dziennikarskich, rysunku i malarstwa, scenopisarstwa, charakteryzacji, ruchu scenicznego, emisji głosu, prawidłowej dykcji, fotografii, filmowania, montażu filmu, grafiki, dubbingu biblioterapii, terapii, choreografii, stylizacji, charakteryzacji, ruchu scenicznego (dramy), animacji, informatyki i grafiki. Powstało 7 grup teatralnych. Każda grupa wymyśliła nazwę dla swojego teatru, wykonała materiały promocyjne, scenografię, rekwizyty do spektaklu. Uczniowie korzystając z literatury dziecięcej napisali scenariusze do temu uczniowie poznali kolejne zawody tj: logopeda, neurologopeda, lektor, terapeuta, biblioterapeuta, fryzjer, kosmetyczka, stylistka, krawcowa, projektant mody, stolarz, florysta, lekarz, pielęgniarka, ratownik medyczny, dietetyk. Efektem końcowym projektu było nagranie filmów z przedstawień dla oddziałów przedszkolnych, klas 1-3, klas specjalnych. Wyzwania i/lub napotkane problemy Oczywiście, że pojawiły się problemy z w trakcie realizacji projektu. Natomiast uważamy, że założeniem naszego projektu było przygotowanie uczniów do radzenia sobie z trudnymi sytuacjami, które bez wątpienia napotkają na drodze edukacyjno- zawodowej. Trudności jakie napotkaliśmy to dwie kwarantanny nałożone na nauczyciela koordynującego cały projekt, nieobecność niektórych uczniów na warsztatach w związku z kwarantanną. Ograniczenia i zasady sanitarne (konieczność noszenia maseczek, dystans, dezynfekcja) związane z liczbą uczestników na tzw. konsultacjach w szkole oraz lock down w całym kraju. Rozwiązanie problemówPo pierwsze mniejsze grupy projektowe, wybór lidera co bardzo ułatwiło organizację i komunikację pomiędzy uczestnikami projektu. W trakcie nieobecności nauczyciela w szkole warsztaty odbywały się zdalnie z wykorzystaniem aplikacji GOOGLE MEET, warsztaty w formie konsultacji w szkole prowadził w tym czasie inny nauczyciel koordynujący projekt. Z wymaganiami sanepidu poradziliśmy sobie przygotowując wszystkie niezbędne zabezpieczenia takie jak maseczki, rękawiczki, dezynfekcja, małe grupy, deklaracja udziału na zajęciach uczniów zdrowych. Zrezygnowaliśmy z zabaw integracyjnych, degustacji, zabaw tanecznych w związku z tym, że trudno byłoby zachować dystans społeczny. Korzyści dla uczniów Efektem udziału uczniów w warsztatach teatralnych było bardzo dobre przygotowanie aktorów i aktorów-animatorów do odegrania swojej roli, wyraźnego wygłaszania swoich kwestii, odpowiedniego prowadzenia narracji, właściwej interpretacji tekstu, modulowania głosu. Warsztaty z rysunku i malarstwa szczególnie przydały się grupie, która wystawiała przedstawienie w formie teatru kamishibai (ilustracji) oraz tam gdzie trzeba było wykonać dostosowaną do treści spektaklu scenografię (np. drzewa, budynki, potrawy, sprzęt AGD i RTV itd.) Powstały również materiały marketingowe promujące poszczególne przedstawienia tj. plakat, bilet, prezentacja, film, program, strona www, piękne artystyczne zdjęcia z przedstawień udało nam się również nakręcić programy telewizyjne tj. program kulinarny promujący zdrowy styl życia wśród uczniów i pracowników szkoły, wywiad o dyskryminacji, z Rzecznikiem Praw Dziecka, scenki rodzajowe o złym zachowaniu oraz wywiad z członkami grup teatralnych podsumowujący cały projektu pozwoliła również na rozwinięcie u uczniów inteligencji językowo-lingwistycznej (napisanie: scenariusza, przemówienia, wywiadu, quizu, dialogu, bloga, prowadzenie korespondencji elektronicznej z koordynatorem projektu i grupą teatralną), matematyczno-logicznej (obliczenie liczby publiczności biorąc pod uwagę pomieszczenie i warunki sanitarne w związku z covidem, obliczenie wydatków związanych z realizacją danego projektu, obliczenie kosztów wystawienia spektaklu, koszty zatrudnienia, koszty utrzymania obiektu, koszty wykonania w scenografii praca w programie excel), wizualno-przestrzennej (wykonanie scenografii, dekoracji, rekwizytów, materiałów promocyjnych, ilustracji), muzyczne (dostosowanie odpowiednich dźwięków, wykonanie piosenki), kinestetyczna (zaplanowanie zabaw ruchowych, plastycznych i tanecznych dla dzieci), intrapersonalna (praca w grupie teatralnej, umiejętności współpracy, mediacji, kompromisu i dialogu zwłaszcza w sytuacjach trudnych) interpersonalna (nawiązanie dobrych relacji z publicznością tzn. z przedszkolakami, dziećmi i młodzieżą z klas integracyjnych i specjalnych, łatwość nawiązywania kontaktów, walka ze stresem, tremą oraz sztuka autoprezentacji), przyrodnicza (powtórzenie zagadnień związanych z porami roku, zmianami w przyrodzie, chorobami, uzależnieniami, dietą, walką ze stresem, leczeniem depresji itd.).Realizacja projektu w klasach 7 i 8 przybliżyła młodzieży również cele i misję wolontariatu. Nauczyła młodzież wrażliwości, empatii i odpowiedniej reakcji na słabszych, odrzuconych, niepełnosprawnych, uzależnionych. Wskazała wartości jakimi powinni się kierować w swoim życiu. Udział w projekcie nauczył uczniów, a w przyszłości przyszłych pracowników: odpowiedzialności, umiejętność organizacji pracy, rozwinęli zdolności manualne, nabyli wyższe kompetencje z zakresu IT, koordynowania pracy zespołu (liderzy), współpracy w zespole (uczestnicy) i stopniowego dążenia do wyznaczonego celu, ale również elastyczności, kreatywności, myślenia krytycznego, formułowania wniosków i podejmowania decyzji (planowanie, ewaluacja) oraz przedsiębiorczości, sposobów rozwiązywania problemów i sztuki improwizacji. Projekt zmobilizował młodzież do rozwijania swoich mocnych stron i walki ze słabymi (tj. reakcja na stres, spóźnianie się, kłamstwa, brak motywacji, nieodpowiedzialność, chęć dominacji itd.). Podniosła się u nich wiara we własne siły i możliwości. Dostrzegli również jakie korzyści przynosi współpraca i wymiana doświadczeń. Uzmysłowili sobie również dlaczego uczą się tylu różnych przedmiotów i jak wiedza i umiejętności zdobyte na lekcjach mogą wykorzystać w przyszłej pracy zawodowej. Oczywiście młodzież poszerzyła także swoje horyzonty dotyczące znajomości i odbioru sztuki teatralnej i filmowej. Projekt rozwinął u nich pasje, zainteresowania. Pokazał w jaki sposób można ciekawie spędzać czas wolny, pomógł w podjęciu decyzji o wyborze szkoły ponadpodstawowej. Warsztaty teatralne dotyczyły różnych tematów i dlatego uczniowie dowiedzieli się z jakimi problemami społecznymi boryka się współczesny świat. Korzyści dla lokalnej społeczności Realizacja takiego projektu w tych trudnych czasach miała przede wszystkim pozytywne oddziaływanie terapeutyczne i integracyjne. Terapeutyczne, ponieważ uczniowie po kilku miesiącach zdalnego nauczenia w domu mieli okazję przyjść do szkoły na tzw. konsultacje i mogli spotkać się z niektórymi kolegami i koleżankami. W ten sposób mogli wspólnie zrobić coś innego, ciekawego i wartościowego. W realizacji terapeutycznych funkcji projektu wykorzystano metody dramy, arteterapii biblioterapii, terapii ręki. Działanie integracyjne, ponieważ w realizację projektu zaangażowało się bardzo wiele osób tj. dyrekcja, nauczyciele, pedagodzy, psycholog, terapeuci, pracownicy administracyjni i techniczni, rodzice. Projekt zintegrował również poziomy nauczania w szkole, ponieważ starsi uczniowie zrobili coś dla młodszych i w trudnej sytuacji życiowej. W dobie pandemii kiedy kina i teatry są zamknięte, gdy brakuje szeroko pojętych działań kulturalnych, nagranie wartościowych spektakli teatralnych dla dzieci było bardzo bezpieczną i korzystną formą promocji wartości i kultury w środowisku lokalnym. Projekt wsparły i zapoznały się z efektami pracy uczniów klas siódmych i ósmych władze lokalne, instytucje oświatowe, stowarzyszenia i fundacje. Prace nad tym projektem dały również nadzieję, że nawet w takich trudnych czasach można zrobić dla innych coś dobrego. Oczywiście pokazał, że są jeszcze nauczyciele i uczniowie, którym chce się realizować ciekawe i ambitne projekty. Nagranie przedstawień mówiących o projektach edukacyjnych, uzależnieniach, dyskryminacji, chorobie, relacjach rodzinnych, problemach wychowawczych stał się także bardzo dobrym materiałem edukacyjnym dla nauczycieli do przeprowadzenia lekcji wychowawczych, lekcji języka polskiego w systemie nauczania zdalnego. Szczególne osiągnięcia Dumni jesteśmy przede wszystkim z tego, że udało nam się zrobić coś dobrego dla wszystkich uczniów, którzy w czasach pandemii siedzą w domach i mają ograniczone możliwości, jeżeli chodzi o wyjście do teatru czy kina. Oczywiście mamy satysfakcję z napisania autorskiego scenariusza „Basia i coronavirus”. Czujemy również ogromną satysfakcje i rozpiera nas duma, że odkryliśmy wśród naszych uczniów prawdziwe talenty aktorskie, logistyczne, organizacyjne, artystyczne itd.. Nagranie programu kulinarnego Emilia jako M...G..., ponieważ była to jedna wielka improwizacja uczniów klasy 7e. W tym dniu był tylko pomysł, ale nie mieli scenariusza i żadnych prób do tego programu. Natomiast program wypadł fantastycznie i wszystkim bardzo się spodobał. Szczęśliwi jesteśmy przede wszystkim z tego powodu, że nasz projekt wyrównuje szanse wśród uczniów, ponieważ projektem objęliśmy również klasy integracyjne i specjalne, i odnosimy wrażenie, że z jeszcze większym zaangażowaniem brały udział w tym również z ulgą, że pomimo pandemii i związanych z tym utrudnień udało nam się zrealizować do końca i na czas taki ciekawy i wartościowy projekt, którego efekty jeszcze bardzo długo będą wykorzystywane na lekcjach jako materiał dydaktyczny do pogadanek, dyskusji, terapii oraz jako przykład ciekawy przykład dobrze zaprojektowanej edukacji. Wnioski z realizacji Wydaje nam się, że wybór lidera powinien nastąpić przynajmniej po dwóch spotkaniach organizacyjnych, ponieważ wtedy tak naprawdę koordynator poznaję grupę i predyspozycje uczniów. Animowanie marionetek jest mniejszym obciążeniem fizycznym dla aktorów. O wiele trudniej jest aktorom, którzy animują pacynki. Natomiast w teatrze marionetek warto przygotować specjalne rekwizyty do przedstawienia, ponieważ marionetka z powodu krzyżaka nie zawsze ma możliwość wejścia w niektóre miejsca i nie jest wstanie również złapać pewnych przedmiotów. Zamawiając marionetki przez Internet nauczyciele muszą pamiętać, że rozmiar lalki podany w sklepie dotyczy lalki razem z tzw. krzyżakiem (nasze lalki mają 20 cm, natomiast w sklepie podana była informacja 35 cm, ponieważ doliczono krzyżak). Przed wyborem aktorów i narratora warto przeprowadzić krótki casting. Projekt, w którym wykorzystujecie teatr kamishibai wymaga bardzo dużo pracy, ponieważ należy wykonać kilkanaście obrazów w formacie A3, należy również zabezpieczyć ilustrację poprzez laminowanie lub folię samoprzylepną. Nauczyciele powinni również dobrze podzielić pracę nad poszczególnymi przedstawieniami. Każda grupa teatralna powinna mieć swojego nauczyciela koordynującego tylko projekt tej grupy, ponieważ koordynowanie tak ambitnego projektu w siedmiu klasach wymaga większego zespołu że jest to możliwe natomiast łatwiej będzie podzielić zakres obowiązków na kilku opiekunów. Zmiany w stosunku do zgłoszonego pomysłu Na etapie planowania grupy projektowe przygotowały dla dzieci po spektaklu bardzo ciekawe zabawy integracyjne, quizy z nagrodami, zajęcia plastyczne, muzyczne, taneczne, kulinarne, natomiast ze względu na pandemię postanowiliśmy zrezygnować z tych działań, ponieważ trudno byłoby zachować odpowiedni dystans społeczny. W związku z lock downem, który wiązał się z zakazem organizowania dużych uroczystości o charakterze kulturalnym oraz nieobecnością uczniów oddziałów przedszkolnych i klas 1-3 w nauczaniu stacjonarnym konieczne było nagranie przedstawień oraz udostępnienie w Internecie. W tym celu przygotowano odpowiednie materiały i działania promocyjne. Na stronie www szkoły umieszczono, artykuły, ogłoszenia i linki oraz wysłano wiadomości do nauczycieli. Organizacja tak dużego projektu wymagała trzech koordynatorów, jeden to za mało Realizacja tak ambitnego pomysłu z siedmioma grupami wiązała się z współpracą nauczycieli specjalistów dysponujących dobrą organizacją czasu, zdolnościami logistycznymi i szeroką wiedzą w wielu dziedzinach. Do koordynowania wybrano taki zespół ludzi, aby ich wiedza i umiejętności wzajemnie się uzupełniały. Pierwszym pomysłodawcą i koordynatorem projektu był kreatywny doradca zawodowy, pedagog specjalny, nauczyciel bibliotekarz, terapeuta ręki. Miłośnik malarstwa, teatru i opiekunem był pedagog specjalny. Z zamiłowania znawca przyrody, wspaniały fotograf, filmowiec, grafik, informatyk i nauczycielem był młody i ambitny logopeda, terapeuta i doświadczony uczestnik warsztatów i konkursów teatralnych. Wykorzystanie grantu Dotację wykorzystaliśmy na przedmioty i materiały niezbędne do realizacji projektu. W związku z tym zakupiono: 8 czeskich marionetek, komplet 12 pacynek, skrzynkę do teatru kamishibai oraz materiały plastyczne tj. folia do laminowania, taśma, kleje, krepa, brystol, farby itd. Efekty: filmy Kilka filmów z warsztatów teatralnych i spektakli: pt. "Basia i coronavirus" pacynkowy pt. "Basia i słodycze" cieni pt. "Basia i upał w ZOO" Projektanci edukacji z serii: Basia i przyjaciele (warsztat teatralny) Scenka rodzajowa „Dwie Dorotki w szkole” (warsztat teatralny) Ewaluacja projektu:Spotkanie z teatrem, czyli mini wywiad z wykonawcami Wywiad z wychowawcą z klasy 7a Galeria Załączniki Szkoła im. Jana Brzechwy Adres os. Kościuszkowców 4, 62-020 Swarzędz Dziękujemy za oddanie głosu << Wróć do listy projektów Koło teatralne klas I - III Szkoły Podstawowej jest zarówno jedną z form zajęć pozalekcyjnych jak też odgrywa znaczącą rolę wśród młodzieży. Uczniowie chętnie wypróbowują swoich sił w roli aktorów. Młodzież wcielając się w różne role sceniczne świetnie się przy tym bawi. Serdecznie pozdrawiam i polecam wszystkim. Spotkanie z Andersenem - Dziewczynka z zapałkami Andersen: (czarny melonik, czarny garnitur, biała koszula, czarna duża parasolka lub laska, czarne buty) Jestem Andersen. Opowiem wam pewną niezwykłą historię. Działo się to bardzo dawno temu. Ale to jeszcze nic dziwnego; prawie wszystkie bajki dzieją się dawno temu. Trudno. Tak to już jest. Mówi się też o tym, że to było za siedmioma górami, za siedmioma rzekami. I to prawda... Większość bajek jest wesoła, ale nasza będzie smutna. Nie zawsze chce się słuchać tylko wesołe historie – prawda? Rozmowa przy stole: (okno, oświetlona choinka, na stole talerze, zapalona świeca) Chłopiec: (odświętnie ubrany, jak do wieczerzy wigilijnej) A wiesz kochanie, dzisiejszy wieczór przypomina mi pewną historię. Dawno, dawno temu czytała mi ją moja mama... Chciałabyś ją usłyszeć? Dziewczyna: (odświętnie ubrana jak do wieczerzy wigilijnej) Pewnie, bardzo chętnie mój drogi. Chłopiec: O, właśnie mam książkę. Ona gdzieś tu jest... Już mam, posłuchaj.(otwiera książkę i czyta w tym czasie wchodzi na scenę z boku bosa dziewczynka z koszyczkiem, z siankiem i zapałkami, spaceruje) Było bardzo zimno. Śnieg padał i zaczynało się już ściemniać. W tym chłodzie i w tej ciemności szła ulicami miasta biedna dziewczynka z gołą głową i boso. Miała wprawdzie trzewiki na nogach, kiedy wychodziła z domu, ale co to znaczyło! To były bardzo duże trzewiki, nawet jej matka ostatnio je wkładała, tak były duże i mała zgubiła je zaraz, przebiegając przez ulicę, którą pędem przejeżdżały dwa wozy. Jednego trzewika nie mogła wcale znaleźć, a z drugim uciekł jakiś urwis. Wołał: Urwis: Przyda mi się na kołyskę, kiedy już będę miał dziecko... Dziewczynka z zapałkami (połatane ubranie, chusta na plecach podchodzi do widowni, wyciąga rękę z zapałkami, dotyka siedzących ręką, zwraca się do siedzących) Zapałki sprzedaję! Zapałki! Kupi Pani? Choć jedno pudełeczko... A może Pani? Tanio sprzedaję.(mówi do siebie i ukazuje swój stan) Jest coraz później, a ja nie sprzedałam ani paczuszki. Robi się szaro i zimno. Do domu wrócić nie mogę. Jestem głodna i zziębnięta. Chłopiec: Szła więc dziewczynka boso, stąpała nóżkami, które poczerwieniały i zsiniały z zimna. Niosła całą masę zapałek. Przez cały dzień nie sprzedała ani jednej. Nikt jej nie dał nawet grosika. Szła taka głodna i zmarznięta i wyglądała taka smutna, biedactwo! Płatki śniegu padały na jej długie, ciemne włosy, które tak pięknie zwijały się na karku, ale ona nie myślała wcale o tej ozdobie. Ze wszystkich okien naokoło połyskiwały światła i tak miło pachniało na ulicy pieczonymi gęśmi... Dziewczynka z zapałkami: (pociąga nosem) Jak coś pięknie pachnie. (podnosi oczy do góry i z rozrzewnieniem mówi) Babciu moja kochana, czy ty widzisz to, co ja? (siada w kąciku) Babuleńko, tak za Tobą tęsknię. Też lepiłyśmy kiedyś pierożki... Śpiewałyśmy kolędy. (kurczy się) Chłopiec: Usiadła i skurczyła się cała. Małe nożyny podciągnęła pod siebie, ale marzła coraz bardziej, a w domu nie mogła się pokazać, bo przecież nie sprzedała ani jednej zapałki, nie dostała ani grosza. A w domu było tak samo zimno. Mieszkała na strychu pod samym dachem i wiatr hulał po izbie, chociaż największe szpary w dachu zatkane były słomą i gałganami. Jej małe rączki prawie całkiem zamarzły z tego chłodu... Dziewczynka z zapałkami: Ach, jedna mała zapałka, jakby to dobrze było! Żeby tak wyciągnąć jedną zapałkę z wiązki, zapalić i tylko ogrzać paluszki! (zapala zapalniczkę, przytrzymuje ogień i otacza go ręką) Jak się iskrzy, jak płonie! Mały, ciepły, jasny płomyczek, niby mała świeczka otoczona dłońmi! O i zapałka już zgasła i znów otacza mnie chłód i ciemność nocy. (zapala nową zapałkę i wpatruje się w nią, a potem w kominek i przysuwa się do niego, grzeje ręce, zapala nową zapałkę i podchodzi do stołu) Chłopiec: Dziewczynce zdawało się że siedzi przed wielkim kominkiem. Ogień palił się w nim tak łaskawie i grzał tak przyjemnie. A i on znikł, a ona siedziała z niedopałkiem w dłoni. Zapaliła znowu nową zapałkę, wesoły płomień palił się i błyszczał, a gdzie cień padł na ścianę, stawała się ona przejrzysta jak muślin. Ujrzała wnętrze pokoju. Stał tam stół przykryty białym, błyszczącym obrusem, nakryty piękną porcelaną, a na półmiskach leżały smaczne potrawy. Aż tu nagle zapałka zgasła i widać tylko było nieprzejrzystą zimną ścianę. Zapaliła nową i już siedziała pod najpiękniejszą choinką... Dziewczynka z zapałkami: (zapala zapałkę i siada pod choinką) Jakaż ona cudowna! Jaka jasna! (przygląda się jej) Cudowne bombki mienią się na niej kolorami tęczy. (wyciąga ręce do choinki, patrzy w niebo i gwiazdy) Chłopiec: Była ona jeszcze wspanialsza i piękniej ubrana niż choinka u bogatego kupca. Tysiące świeczek płonęło na jej zielonych gałązkach, a kolorowe obrazki, takie, jakie zdobiły okna sklepów, spoglądały ku niej. Ale tu zgasła zapałka, a mnóstwo światełek choinki wznosiło się ku górze, coraz wyżej i wyżej i oto ujrzała ona, że były to tylko jasne gwiazdy, a jedna z nich spadała właśnie zakreślając na niebie długi błyszczący ślad. Dziewczynka z zapałkami: Ktoś umarł! Kiedyś moja babcia mówiła, że zawsze, kiedy gwiazdka spada, dusza ludzka ulatuje ku niebu, a ktoś inny rodzi się i zaczyna życie na ziemi. (zapala zapałkę) Chłopiec: Dziewczynka znów zapaliła zapałkę, ostatnią już z tego pudełka. Zajaśniało dookoła i w tym blasku stanęła przed nią stara babunia, taka łagodna, taka jasna, taka błyszcząca i taka kochana. (babcia podchodzi do dziewczynki, gładzi ją po głowie i się uśmiecha) Dziewczynka z zapałkami (do babci) Babuniu! O zabierz mnie ze sobą! Kiedy zapałka zgaśnie, znikniesz jak ciepły piec, jak te wszystkie potrawy i jak wspaniała olbrzymia choinka! (zapala zapałkę kilka razy, babcia obejmuje ją) Zabierz mnie tam, gdzie Ty jesteś i gdzie nie ma chłodu. Babciu, zabierz mnie ze sobą do nieba. Chłopiec: I stało się jaśniej niż za dnia. Babunia nigdy przedtem nie była taka piękna i taka wielka. Chwyciła dziewczynkę w ramiona i poleciały w blasku i w radości wysoko, wysoko. A tam już nie było ani chłodu, ani głodu, ani strachu... A kiedy nastał zimny ranek i ludzie wracali ze świątecznej mszy, w kąciku przy domu siedziała dziewczynka z czerwonymi policzkami, z uśmiechem na twarzy... nieżywa. Zamarzła na śmierć ostatniego wieczora minionego roku. Ranek noworoczny oświetlił blaskiem jasnego słońca małą postać przyprószoną śniegiem, trzymającą w ręku zapałki, z których garść była spalona... Nikt, nie tylko w jej mieście, ale na całym świecie nie był wtedy tak szczęśliwy, jak ta biedna, mała dziewczynka – dziewczynka z zapałkami. Przechodnie (kiwając głowami) Chciała się ogrzać... Dlaczego jej nikt nie pomógł ? Co za nieszczęście! Przecież to jeszcze dziecko! Szkoda, wielka szkoda. Biedne dziecko, tak mi jej żal. Taka mała dziewczynka! O, czemu nie kupiłem od niej choć pudełeczka zapałek? Biedactwo, zamarzła. Wielka szkoda. Chłopiec: Ale nikt nie miał pojęcia o tym, jak piękne rzeczy widziała dziewczynka i w jakim blasku wstąpiła ona razem ze swoją babcią w szczęśliwość Nowego Roku. Andersen: Możecie powiedzieć, że to nie możliwe. I, że tak być nie mogło. To zależy – w bajce na pewno mogło się i tak zdarzyć. Sami wiecie, w bajce możliwe jest zupełnie wszystko. (gaśnie światło, potem się włącza, wszyscy kłaniają się) Opracowała: mgr Nina Żdanuk

scenariusz przedstawienia teatralnego dla gimnazjum